Shih tzu

Pod kaskadą jedwabistej sierści kryje się mały arystokrata o wielkim sercu. Pogodny, czuły i pełen godności, traktuje dom jak swój pałac, a domowników jak najbliższy dwór. To pies, który nie udaje sportowca – jego żywiołem jest bliskość człowieka.

Pochodzenie i przeznaczenie

Korzenie tej rasy sięgają wyżyn Tybetu, skąd małe, długowłose pieski trafiły na chińskie dwory cesarskie. Tam zyskały status żywych klejnotów – hodowane wyłącznie jako towarzysze, ozdoba komnat i czworonożne ciepło u boku możnych. Nie pełniły zadań stróżujących ani myśliwskich; ich rolą było czarować obecnością i obdarzać uczuciem. Ta dworska przeszłość do dziś odbija się w charakterze: w pewnej dostojnej pewności siebie i w przekonaniu, że świat kręci się wokół ich osoby. Współczesny przedstawiciel rasy należy do Grupy IX FCI – psów do towarzystwa, i jest tej kategorii klasycznym, niemal wzorcowym reprezentantem.

Charakter i temperament

To pies o wyjątkowo zrównoważonym, ciepłym usposobieniu. Przyjazny i towarzyski, lgnie do ludzi i źle znosi długą samotność – najlepiej czuje się tam, gdzie toczy się życie domu. Pogodna natura sprawia, że łatwo nawiązuje kontakt z gośćmi, dziećmi i innymi zwierzętami, rzadko bywa nerwowy czy konfliktowy. Jednocześnie nie jest psem służalczym: ma w sobie nutę niezależności i dostojeństwa, potrafi z gracją zignorować polecenie, które uzna za zbędne. Na co dzień to towarzysz spokojny, lubiący wygodę i czułe gesty, ale gotowy do krótkiej, radosnej zabawy. Podatność na szkolenie jest umiarkowana – nauka idzie najlepiej przy łagodnej konsekwencji i nagrodach, bez ostrego tonu, na który ten wrażliwiec reaguje uporem.

Dla kogo (a dla kogo nie)

To rasa niemal uniwersalna w roli domowego kompana. Świetnie sprawdza się w mieszkaniu, bo niewielkie rozmiary i niska energia nie wymagają przestrzeni ani długich wypraw. Doskonale pasuje seniorom szukającym spokojnego, oddanego towarzysza, a także rodzinom – przy zachowaniu rozsądku w kontaktach z bardzo małymi dziećmi. Słabe linienie czyni go dobrym wyborem dla osób z tendencją do alergii, choć żaden pies nie jest w pełni hipoalergiczny. Nie będzie natomiast partnerem dla kogoś, kto marzy o aktywnym psie do biegania czy psich sportów, ani dla osób spędzających całe dnie poza domem – rozłąki znosi ciężko.

Pielęgnacja i aktywność

Długa, gęsta i prosta sierść to znak rozpoznawczy rasy, ale i jej największe wymaganie. Choć linieje minimalnie, włos rośnie nieustannie i bez regularnego rozczesywania szybko się filcuje. Codzienne szczotkowanie, systematyczne kąpiele oraz pielęgnacja oczu i pyska są obowiązkiem; wielu opiekunów decyduje się na krótsze strzyżenie, które znacznie ułatwia życie. Umaszczenie bywa dowolne, często z białymi akcentami. Pod względem ruchu rasa jest niewymagająca – wystarczą spokojne, codzienne spacery i trochę zabawy w domu. Nadmiar wysiłku, zwłaszcza w upale, jest niewskazany ze względu na skróconą budowę pyska.

Zdrowie

Przy dobrej opiece to pies cieszący się długą obecnością w rodzinie – przeciętna długość życia wynosi od 12 do 16 lat. Krótszy pysk wymaga uwagi w gorące dni i podczas wysiłku, a oczy oraz fałdy skórne należy regularnie kontrolować. Kluczowe znaczenie ma wybór odpowiedzialnego hodowcy, który dba o zdrowie linii i dobre warunki odchowu szczeniąt. Codzienna higiena, zbilansowana dieta i regularne wizyty u weterynarza pozwalają temu małemu towarzyszowi długo zachować formę i pogodę ducha.

Najczęstsze pytania

Zdjęcie nagłówkowe: Canino21, Public domain, Wikimedia Commons.