Owczarek szetlandzki

To miniatura owczarka w najlepszym wydaniu: zwinna, czujna i bystra ponad przeciętność, z pełnym wdzięku ruchem i spojrzeniem, które zdaje się czytać w myślach. Pod bujną szatą kryje się pies, który chce z tobą współpracować całym sercem i potrafi przy tym zachwycić elegancją.

Pochodzenie i przeznaczenie

Rasa wywodzi się z Wielkiej Brytanii, a dokładniej z surowych, smaganych wiatrem Szetlandów. To trudny, ubogi w zasoby teren ukształtował zwierzęta drobne, oszczędne i wytrzymałe, a psy nie były tu wyjątkiem. Pierwotnym zadaniem tych zwinnych pasterzy było pilnowanie stad owiec, kucyków i drobiu oraz utrzymywanie ich z dala od upraw na niewielkich gospodarstwach. Kompaktowa sylwetka pozwalała żywić psa skromnym wikiem, a wysoka inteligencja i czujność czyniły z niego niestrudzonego stróża obejścia. Współczesny przedstawiciel rasy zachował tę pasterską duszę, choć dziś znacznie częściej spotkamy go na ringu posłuszeństwa niż na pastwisku.

Charakter i temperament

Inteligencja to znak rozpoznawczy tej rasy – pies chłonie nowe polecenia błyskawicznie i wyraźnie czerpie radość ze wspólnej pracy. Do tego dochodzi czujność: zwykle pierwszy zauważy gościa za furtką i nie omieszka o tym donieść głosem. Jest przy tym wyjątkowo wrażliwy i mocno przywiązany do swoich ludzi, czyta nastroje domowników i dostraja się do nich niemal intuicyjnie. Na co dzień to towarzysz żywy, ruchliwy i chętny do zabawy, który najlepiej rozkwita w bliskiej relacji z opiekunem. Ta sama wrażliwość oznacza, że źle znosi szorstkie traktowanie i hałaśliwe, chaotyczne otoczenie – rozkwita tam, gdzie panuje spokój i konsekwencja.

Dla kogo (a dla kogo nie)

To rasa stworzona dla rodzin oraz osób aktywnych, które chcą dzielić z psem czas i zajęcia. Sprawdzi się znakomicie w psich sportach – agility, posłuszeństwie, treningu sztuczek – gdzie jego pojętność i zapał błyszczą najpełniej. Będzie wdzięcznym partnerem dla kogoś, kto lubi szkolić i bawić się umysłem zwierzęcia. Mniej odnajdzie się u osób szukających psa flegmatycznego i samowystarczalnego albo takich, którym przeszkadza skłonność do szczekania i potrzeba stałego zajęcia. Wrażliwa natura źle współgra z metodami opartymi na przymusie, dlatego nie jest to wybór dla zwolenników twardej ręki.

Pielęgnacja i aktywność

Długa, gęsta i dwuwarstwowa szata to wizytówka, ale i zobowiązanie. Regularne, najlepiej kilkurazowe w tygodniu szczotkowanie zapobiega filcowaniu się okrywy za uszami i na kończynach, a w okresach intensywnego linienia, które bywa obfite, częstotliwość warto zwiększyć. Spotkamy umaszczenie sobolate, trójkolorowe oraz efektowne blue merle. Energia stoi tu na wysokim poziomie, więc spacery to za mało – pies potrzebuje regularnego ruchu połączonego z pracą umysłową. Krótka sesja treningowa, zabawa w aportowanie czy nauka nowych komend zaspokoją głowę równie skutecznie jak nogi. Znudzony i niedostatecznie zajęty potrafi nadrabiać szczekaniem.

Zdrowie

Przy dobrej opiece to rasa o przyzwoitej kondycji, dożywająca zwykle od 12 do 14 lat. Kluczem do długiego, zdrowego życia jest odpowiedzialna hodowla – wybór szczenięcia od hodowcy, który bada rodziców i dba o świadomy dobór par. Warto też pamiętać o profilaktyce stomatologicznej u tej drobnej rasy, racjonalnym żywieniu bez nadwagi oraz regularnych przeglądach weterynaryjnych. Pielęgnacja oczu i pyszczka pod gęstą szatą również zasługuje na uwagę.

Najczęstsze pytania

Zdjęcie nagłówkowe: Flickr user nickobec (Nick Cowie), CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons.