Chihuahua

Mały format, wielki charakter – to chyba najtrafniejszy opis najmniejszego psa świata. Pod kruchą powłoką kryje się temperament lwa: pewny siebie, czujny i bezgranicznie oddany swojemu człowiekowi. Kto raz pozna ten miks brawury i czułości, rzadko wraca do większych ras.

Pochodzenie i przeznaczenie

Rasa wywodzi się z Meksyku i należy do najstarszych psów towarzyszących Ameryki. Jej korzenie sięgają kultur prekolumbijskich, gdzie małe pieski pełniły rolę kompanów, a niekiedy zwierząt o znaczeniu rytualnym. Z czasem stały się one synonimem psa-towarzysza w czystej postaci: nie hodowano ich do pracy, polowania czy stróżowania, lecz do bliskości z człowiekiem. Ta funkcja przetrwała do dziś i tłumaczy, dlaczego rasa tak źle znosi samotność, a tak dobrze czuje się na kolanach.

Charakter i temperament

To pies o osobowości znacznie większej niż jego gabaryty. Odważny niemal do przesady, bez wahania zaszczeka na obcego psa kilka razy od siebie większego. Żywy i ciekawy świata, uważnie obserwuje otoczenie i błyskawicznie reaguje na każdą zmianę – stąd opinia doskonałego, choć głośnego, czujnika domowego. Najbardziej charakterystyczna jest jednak skłonność do przywiązywania się do jednej osoby. Wybranego opiekuna traktuje jak centrum wszechświata, chodzi za nim krok w krok i potrafi być zazdrosny o jego uwagę. Pewny siebie i czasem uparty, lubi rządzić w domu, jeśli mu się na to pozwoli. Inteligencja jest tu spora, ale podatność na szkolenie umiarkowana – nie z braku zdolności, lecz z charakteru. Konsekwencja i pozytywne metody dają znacznie lepsze efekty niż przymus.

Dla kogo (a dla kogo nie)

To rasa wymarzona do mieszkania – niewielkie potrzeby przestrzenne i ruchowe sprawiają, że świetnie odnajduje się w miejskim życiu. Doskonale pasuje osobom samotnym, które chcą mieć stałego towarzysza, oraz seniorom szukającym psa łatwego w obsłudze fizycznej i mocno związanego z opiekunem. Mniej sprawdzi się w domu z małymi dziećmi – drobna budowa czyni go podatnym na przypadkowe urazy, a sam bywa nerwowy wobec gwałtownych zabaw. Nie jest też psem dla kogoś, kto liczy na niezależność i wiele godzin samotności pupila w ciągu dnia. Brak konsekwencji w wychowaniu łatwo prowadzi do powstania małego despoty.

Pielęgnacja i aktywność

Występuje w dwóch odmianach włosa: krótkiej gładkiej oraz długiej. Obie linieją niewiele, więc pielęgnacja jest prosta – krótkowłose wystarczy regularnie przeczesać, długowłose nieco częściej, by uniknąć kołtunów za uszami i na ogonie. Umaszczenie dopuszcza wszystkie kolory i kombinacje, co czyni każdego osobnika niemal niepowtarzalnym. Energia jest umiarkowana: codzienny krótki spacer i zabawa w domu w zupełności zaspokajają potrzeby ruchowe. Warto pamiętać o ochronie przed chłodem – przy tak drobnym ciele ubranko zimą nie jest fanaberią, lecz rozsądkiem.

Zdrowie

Przy odpowiedzialnej opiece to rasa długowieczna, dożywająca zwykle 12-18 lat. Niewielkie rozmiary wymagają jednak uwagi: ostrożności przy skokach z wysokości, dbałości o higienę jamy ustnej i rozważnego dawkowania jedzenia, bo nadwaga szybko obciąża drobny szkielet. Kluczowe znaczenie ma wybór hodowli prowadzonej etycznie i z naciskiem na zdrowie oraz stabilny temperament rodziców. Regularne wizyty kontrolne u weterynarza i zdrowa dieta to najlepsza inwestycja w długie, pogodne lata wspólnego życia.

Najczęstsze pytania

Zdjęcie nagłówkowe: Bonnie van den Born, http://www.bonfoto.nl. The original uploader was Cwazi at Dutch Wikipedia., CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons.